Vermello

Unha tea, unha planta e a luz tinguen o salón de vermello. É unha metáfora. O latexo, o pálpito desta vida sucede, tamén no pasado, neste cuarto. 

O sangue empurra a vida. 

A paixón, sen afán de rima, mira de esguello unha hipertensión.

A rosa, non o pretende, encerra perfección.

Corre o sangue neste recuncho.

Foi unha hemorraxia outrora, xa non.

O torniquete segue premendo a femoral  para conter o dioivo.

Cor primaria facedora. 

É o vermello un dos deuses da tríade. Crea e incita. 

Poderoso vermello.

Chocolate negro

Comín demasiado chocolate negro con améndoas. Cando pasa isto, o estómago empeza a incharse unha hora despois. Pásame o mesmo coas noces. A gulosidade págase, non só en forma de calorías. Polo menos a miña mente non me bota en cara o tema de engordar, pero o cácabo é máis perverso, e énchese de chumbo para amolarme.

E bebo. E ando. Subo e baixo. Infusiónome de macela e outras herbas dixestivas. E aínda así, cada vez que abro a porta da neveira, miro de reollo o papel de prata que sobresae do lateral da porta. 

A tentación. 

O trasno okupa

Anda un trasno pola casa. Vén amolar nada máis. Agochoume un par de cousas que tiña ao lado. Unha apareceu ao día seguinte onde tiña que estar. A outra segue desaparecida, vese que lle chamou máis a atención, pola cor rechamante, imaxino. Non paro de buscar arredor de onde ten que estar. Aparecerá algún día enriba da mesa na que se pousou.

Tamén moveu a porta dun cuarto, moi amodo e renxendo. Oxalá fose un espírito familiar ollándome desde o alén e procurando unha comunicación interdimensional. Pero sei que o causante de todo isto é o minúsculo trasno que vive connosco. Xoga con vantaxe pola súa invisibilidade, pero que ande con ollo, pois estarei atenta aos lixeiros movementos do aire e, coa pá de esmagar moscas, igual o chafo.

Urano, Google e Manu

Unha lumbalxia. Un herpes. Sinusite. Unha afonía. Picadas de insecto rabioso. Outra lumbalxia. Vou ter que pensar que ese horóscopo ten razón. Nunca lles fago caso pero de cando en vez, se cae nas miñas mans, léoo por ver en que porcentaxe atina. E o deste mes dicía que tivese coidado con "Urano retrógrado". Non sei en que afecta esta combinación astral pero veu a por min.

Dime Google que afecta ao desexo de cambio e liberdade... pero eu non quero nada diso, só procuro paz no meu corpo, que pica e doe.

Vai ser o que di Manu: cambio de estación, isobaras tolas polos cambios de presión, defensas baixas, o que conleva febleza fisica e debilidade emocional.

Coma sempre voume lanzar á evidencia e deixarme de paxaradas estelares. Que se perciba Urano algo descolacado desde a nosa perspectiva, non semella que afecte ao meu lombo, nin á gorxa, nin a ese malnacido insecto que se paseou polo meu escote de noite.