Navego.

Non me impulsa o vento, nin a melancolía.

Unha mestura de sal e cloro empapa as velas.

Agora pairo. Naufrago.

Sen vendaval nin marexada.

Mar salgada que me rodea.

Recoñezo a paisaxe de vertixe. Sei moverme por aquí.

Preparo a derrota. A contravento. 

Leo as cartas náuticas pasando a xema dos dedos por elas.

Bordeo illas e baixos.

E avanzo coa tristura máis pura no profundo dos ollos. Alá atrás, pegada no occipital.