Nacen os días verdeauga, tornan despois amarelos para morrer azuis cobalto.
Deitada entre a herba inzada de margaridas novas e narcisos ananos reteño as cores no occipital.
Sol e nubes acariñan o espazo descuberto da miña pel. Abafo e arrefrío. Poño e quito o xersei verde de la.
A gata negra sen nome achégase e lámbeme a deda gorda do pé e coa lingua rasposa faime cóxegas. Soñei algunha vez con gatiños xogando sobre o meu corpo. Eran só soños.
Planto pirixel e cilantro para dar sabor e cor ás comidas de mañá -futuro próximo-.
Quero comer uvas e arandos, mandarinas e mazás.
É un xogo sensorial esta vida.
Pecho os ollos para ver con claridade.
Ningún comentario:
Publicar un comentario